In de middeleeuwen was het gebruikelijk dat studenten van universiteit naar universiteit reisden om kennis te vergaren. Vaganten werden deze reizende studenten genoemd, naar het Latijns voor dolenden. Onder hen bevonden zich grote geleerden, zoals Erasmus. Deze intellectuele elite onderging de ontberingen van het reizen om honderden kilometers verderop in een klooster een tekst te kunnen lezen of de universiteit van Bologna of Parijs te bezoeken. Naar dit principe van de reizende student is een internationale master Digital Library ontwikkeld. Zonder ontberingen en met uiteraard veel ICT, maar nog steeds volgens het principe van de vaganten.
Studenten met een passende IDM bachelor vooropleiding kunnen zich aanmelden voor de master Digital Library en doorlopen route die start in Oslo met de vakken Research Methodology en Digital Documents. Na 1 semester verhuizen de studenten naar Talinn (Estland). In Estland krijgen de studenten colleges in Human Resource Management en Information and Knowledge Management. In hun tweede jaar gaan de studenten in Parma verder met Acces to the Digital Library en lopen ze stage. Afhankelijk van het onderwerp wordt de master thesis geschreven in Parma, Oslo of Talinn.
Vorige week waren we in Italië in de gelegenheid om deze masterkaravaan van dichtbij mee te maken en konden we met eigen ogen zien dat de huidige groep studenten bestaat uit 22 deelnemers, afkomstig uit 5 werelddelen en 15 landen. In alle opzichten een internationale masterstudie.
Unaniem roemen de studenten de meerwaarde van de diversiteit in de groep. Zo vertelt een enthousiaste Sara (USA): “Je ontmoet veel mensen uit verschillende landen en hoort allerlei andere benaderingen. Daar kan je wel over lezen, maar als je het zelf meemaakt is dat toch anders.” ”Je leert elkaar te waarderen, zonder te veroordelen”, vult Monica (Kenia) haar aan. De culturele verschillen tussen de studenten zijn groot, maar de onderlinge band is erg hecht. Het samen van stad naar stad trekken, doet wonderen voor de groepsdynamiek. Met eigen ogen zien we hoe iedereen elkaar helpt met techniek en presentaties. Alle studenten spreken bovendien goed Engels, wat niet verwonderlijk is. Veel studenten komen uit Engelstalige landen en dat trekt het niveau in groep omhoog.
Andrea uit Italië is lyrisch over zijn hoogleraar in Oslo, die hen stimuleerde om innovatieve ideeën voor de bibliotheek te publiceren. “We zijn nog zo jong, en toch nemen ze ons serieus”. 2-3 dagen per week hebben de studenten colleges. De rest van de tijd besteden ze aan zelfstudie en opdrachten. De studie zelf is goed te doen. Tijd voor een baantje is lastiger. In Italië zou dat nog wel kunnen, maar in Estland is voor buitenlandse studenten niet veel werk. Bovendien is de periode dat ze in een land zijn, relatief kort. “Dat heeft ook voordelen”, zegt Alice. Alice komt uit Nigeria en moest erg wennen aan de 15 graden vorst in Talinn. Gelukkig was het weer in Oslo en Parma stukken beter.
“It’s a wonderful experience“ zegt Mehrnoosh uit Iran. Ook de Bosnische Kanita zou deze masteropleiding voor geen goud willen missen. Ondanks haar handicap – ze stottert en dat is knap lastig in een vreemde taal-, houdt ze een vlammende betoog over haar bibliotheek in Sarajewo, waar jongeren zoals zij heen gaan om te horen wat er in de buitenwereld gebeurt.
Meer informatie over deze internationale master voor IDM bij de coordinator Internationalisering en op de website http://dill.hio.no/. Studenten IDM kunnen hun studiebeurs meenemen naar het buitenland!
Wat wij ons afvragen:
Is dat iets voor jou, zo’n internationale master?
