Door: Daniël Cengiz (vierdejaars student MIC)
Ik had dit jaar een keuze: twaalf dagen meedoen aan een International Summer School met zestig studenten uit zes verschillende landen of een zonvakantie naar Spanje. Helaas viel de tweede af, dus bleef ISSS 2011 over. Maar wat ben ik achteraf blij dat ik die twaalf dagen meegemaakt heb. In het begin dacht ik dat het een hele saaie boel zou worden met saaie lezingen en verlegen mensen. Gelukkig was het tegendeel deel waar…
De heenreis was ideaal. Drie uurtjes reizen. Aangezien ik al vaak met de trein richting Hamburg ben geweest, kende ik de route op mijn duimpje en het was gezellig, omdat we met de IC reisden en gereserveerde plekken hadden. De sfeer zat er meteen al goed in. Gelukkig vertrokken we rond en uur of tien, dus hadden we eenmaal aangekomen genoeg tijd om van de zon te genieten. Tijdens onze treinreis hebben we Martin’s verjaardag nog gevierd en hebben we een heel toepasselijk spel gegeven (Pro Cycling Manager). Een spel waar hij veel plezier aan zou beleven.
Aangekomen in het pittoreske Wolfenbüttel werden we door onze Duitse vrienden uit Hannover verwelkomd in een comfortabel hostel (gebouwd in 2009). De koffers werden in de auto’s gedaan en vervolgens liepen we met de Duitse groep naar ons hostel. Het bleek dat wij niet de eerste waren. Litouwen was al eerder gearriveerd, maar die waren nergens te bekennen. Waarschijnlijk het kleine dorpje verkennen om alle cafés te ontdekken (heel verstandig).
Het hostel was geweldig. Je had er veel ruimte zowel buiten als binnen. De organisator (The Germans) hadden de kamers al ingedeeld. De zestig studenten werden bij verschillende mensen uit verschillende landen ingedeeld. En dat was natuurlijk heel slim. Zo leerde je elkaar kennen. De docenten kregen echter allemaal wel een eigen kamer. Die kennen elkaar waarschijnlijk te goed
.
Nadat we onze koffers in onze kamers hadden gebracht, zijn we het hostel maar gaan verkennen om straks niet verdwaald te raken. Langzamerhand druppelden de mensen uit de andere landen binnen: Bulgarije, Polen en heel veel later Spanje.
Het begin was even aftasten. Sommigen van ons kenden elkaar al van eerdere ISSS edities. Anderen kenden elkaar helemaal niet. Spelenderwijs ( ja, spelenderwijs) kwamen we nader tot elkaar. We volleybalden met elkaar, een potje schaken en een waterpijp roken doet ook wonderen om mensen bij elkaar te brengen.
De volgende dag werden alle landen voorgesteld. Elk land had een filmpje gemaakt om de groep voor te stellen. Daarna werden de regels uitgelegd van het hostel en ook kregen we een planning voor de komende twaalf dagen. En die twaalf dagen zaten meer dan vol met lezingen, excursies en workshops. De workshops hadden we in Nederland al voorbereid. Onze workshop ging over ‘De invloed van burgerjournalistiek op de huidige vorm van journalistiek’. We hadden ook een promotiefilmpje gemaakt om mensen naar onze workshop te lokken. En met succes! Echter, er waren zoveel aanmeldingen voor ons dat andere workshops geen mensen hadden. Dus de kandidaten voor onze workshop werden verdeeld over de andere. Maar gelukkig hadden we nog genoeg enthousiaste en leuke mensen in onze groep over.
Naast de workshop kregen we heel veel lezingen. De eerste paar dagen gingen de lezingen voornamelijk over kranten en de toekomst van kranten in dit digitale tijdperk. Onze eerste lezing was bij het hoofdkantoor van Jägermeister. En dat gebouw was prachtig. Ook was het interessant hoe Jägermeister gemaakt werd en wat het bedrijf op journalistiek gebied en de advertentiemarkt doet. De excursie had meer te maken met de manier van adverteren
dan met journalistiek, maar ook dat hoort bij de verschillende mediavormen. Zonder advertentie-inkomsten zou een krant of tijdschrift niet meer bestaan. Ook zijn we voor een excursie naar Hamburg gereisd. En dat was een hele reis. We bezochten Gruner + Jahr, de grootste uitgeverij van Duitsland en Europa. Het duurde lang maar het was ook leerzaam. We kregen ook de eerste CD in onze handen. Deze was twee keer zo groot als een normale CD en had ook twee keer de capaciteit van een cd. Vreemd genoeg is deze nooit op de markt gekomen.
Naast de excursies kregen we ook lezingen met verschillende thema’s in het hostel. De lezingen werden gehouden door docenten uit de deelnemende landen. Zo kregen we een workshop over Ethiek. Het mooie aan deze lezing was, dat je er bij betrokken werd. Je was niet constant aan het luisteren, maar het werd een interactieve lezing. Er werden ons stellingen voorgeschoteld waar wij het juiste antwoord op moesten geven. Sommigen van deze antwoorden leidden tot heftige
en grappige discussies. Naar mijn idee één van de leukste lezingen die ik gehad heb tijdens deze twaalf dagen. Een andere lezing ging over Persvrijheid. En dit was een lezing die eigenlijk op alle scholen gegeven moet worden. Het was leuk, interessant, verbazingwekkend en schokkend om te horen hoe sommige landen met persvrijheid omgaan. Zo liet deze professor van de Fachhochschule Hannover ons zien dat EU landen als Italië en Frankrijk gewoon op nummer 50 staan als het gaat om persvrijheid. Ook deze lezing leidde tot veel vragen en ook wederom discussies.
Naast alle lezingen, excursies en workshops hadden we ook de thema avonden. Elk land had een themavond waarin zij hun land vertegenwoordigden. Dit deden ze door bijvoorbeeld lekkernijen uit eigen land uit te delen. Zo kregen we van de Polen verschillenden soorten worst. De Spanjaarden schotelden ons heerlijke Sangria voor en ook het Bulgaarse eten was heerlijk. Naast het lekkere eten werden er ook leuke spellen gehouden. Dit waren spelletjes om het land beter te leren kennen. Nederland had een Pubquiz met vragen over
dingen die typisch Nederland waren. Litouwen liet heel grappig een filmpje zien met alle vooroordelen over Litouwers, met daarin de eigen studenten in de hoofdrol. De Bulgaren kwamen met een geniaal idee om karaoke te doen. Dat was op de vierde dag. En wat een timing. Iedereen ging los en was ook aan het meezingen en dansen. Of het nou kwam door de sterke drank die de Bulgaren ons uitdeelden laat ik in het midden. De Litouwers hadden ook een spel bedacht dat zich de hele week afspeelde. Het spel ging over moordenaars. Je kreeg een kaartje met een naam erop. Als je die persoon kuste werd hij gedood en kreeg je zijn of haar kaartje. En voordat iedereen het spel begrepen had zagen we al mensen naar elkaar toe rennen om elkaar te “vermoorden”. Deze mensen begrepen het spel echter niet maar
dat terzijde. Het ging erom dat we veel plezier hadden. En of we dat hadden. Elke themavond was supergezellig. En we feesten door tot in de late uurtjes. Vroeg opstaan was geen probleem , want je kon gewoon wakker blijven, al was dat niet voor iedereen weggelegd. Wel kwamen we er achter dat na de Hollandse avond iedereen slecht geslapen had. Of het nou kwam door de stoelendans of de jenever zullen we nooit weten.
Om de studenten ook een dagje rust te geven kregen we een “vrije dag”. We konden deze dag kiezen uit een aantal activiteiten in Wolfsburg. Je kon kiezen om naar de Autostad te gaan ( voor de heren onder ons
), het Phaeno Science Center te bezoeken of andere leuke dingen die ISSS voor ons had uitgezocht. Als je geen zin had in al deze dingen kon je ook gewoon lekker gaan shoppen. Diezelfde dag werd er ook een barbecue gehouden met de veteranen van ISSS.
Met de komst van het Europees Voetbalkampioenschap in Polen kon een voetbalwedstrijd natuurlijk niet uitblijven. Het werd een wedstrijd met veel overtredingen, een partijdige scheids en een lucky goal. Daarnaast waren onze cheerleaders allemaal hun stem kwijt. Het is voor de lezer nu wel duidelijk dat degene die dit geschreven heeft niet bij de winnende partij hoorde. Voor de verandering gingen de meeste deze dag vroeg naar bed ( maar niet heus). Iedereen was kapot, maar dat was niet te merken aan het gedans en gezang tijdens
de Spanish Night. En de Spanish Night was de dag voor onze Berlijn Excursie naar de Deutscher Bundestag. De dag dat we heel vroeg op moesten staan. Voor sommige mensen was dat heel lastig, zo bleek tijdens de busreis en tijdens de lezing in de Deutscher Bundestag. Voor sommige mensen was het moeilijk hun ogen open te houden tijdens de lezing. Voornaamste oorzaak was niet de korte nachtrust. En daar wil ik het bij laten.


De laatste dagen van ISSS waren de afziendagen. Niemand wou naar huis. Iedereen wou hier blijven. En ik gaf ze ook geen ongelijk. We hebben twaalf vermoeiende, inspirerende, leerzame en fantastische dagen gehad. De workshops waren heel leerzaam omdat je veel leerde over hoe het nu gaat in andere landen als het gaat om journalistiek. De lezingen waren interessant al was het wel afhankelijk WIE de lezing gaf. Er werden urenlange gesprekken
gevoerd met elkaar. Er gingen werelden voor mij open tijdens de gesprekken die ik had met de studenten uit de andere landen. En dat geldt niet alleen voor mij maar ook voor alle studenten. Het blijkt ook wel uit de reacties op Facebook. Iedereen mist elkaar en wil elkaar snel weer zien. En hopelijk gaat dat snel gebeuren in Polen bij de volgende editie van ISSS! Die wil je niet missen!!!